31/3/2009 - RAHMET OL GEL...
 Ey Habibi Hüda, Ya Rasulullah,
Allah Rahmet deryalarını üzerine boşaltsın, Selat ve selam Senin ve Ashabının, Ve Ehli beytinin üzerine olsun… Himmetini gönder bize, Koptuk kendimizden, benliğimizden, Şefkatına muhtacız, Uzat O merhametli elini… Ne oldu bize anlayamıyoruz, İnsanlar nereye gidiyor bilemiyoruz, Burnu kan kokuyor insanların, Kimse kimseye acımıyor, Kardeş kardeşi kırıyor, Amaç ne belli değil, Ya da belli ama değmez ki dünyaya, Nedir, ne isterler küçük çocuklardan, Bu hırs yakmaz mı insanı, İnsanca yaşamanın sırrı yok olmuş sanki, Ve burnu kan kokuyor insanların… Gel ey Rasullerin sultanı, “Sen onların içindeyken azab edici değiliz” Diyor yüce Rabbim… Doldur kalbimize muhabbetini, Uzat bize muhabbet elini, Sen zaman üstü zamansın, Sen alemlerin sultanısın, Ve Sen olmasan ne değerimiz var bizim, Ne önemimiz var sana uymasak, Uymayı bıraktı insanlar, Uçuruma yuvarlanıyorlar, Burnu kan kokuyor bu insanların… Gel, Allah ın Rahmeti ol gel, Kılıcı ol Allahın gel, Muhabbetin adı sensin, Aşkın adı Sen… Ve doğ ufkumuza karanlıkları yırtarak, Bir daha çıkarmamak üzere göm fitneyi toprağa
|